Czytam i opisuję, co dusza dyktuje...
Blog > Komentarze do wpisu
Sankofa – Tomasz Gaj OP , Magdalena Pajkowska

Sankofa: nie zmarnuj życia – Tomasz Gaj OP , Magdalena Pajkowska
Wydawnictwo W drodze , 2017 , 288 stron

Literatura polska

   Sankofa to dla mnie nowe pojęcie i idea.

   Nie wystarczyło mi wytłumaczenie w książce, że to myśl zawarta w afrykańskim aforyzmie i oznacza, że świadomie patrzę w tył, by mądrze przeżyć i pójść ku przyszłości ze świadomością, skąd wyszedłem, kogo na mojej drodze spotkam. Poszperałam w Internecie i dowiedziałam się, że sankofa to ptak, którego w rzeczywistości nie ma. Jest mitem symbolizującym ideę afrykańskiego ludu Akan, która, cytując za Wikipedią, brzmi – Musimy powrócić i odzyskać swoją przeszłość, abyśmy mogli zrozumieć, po co i w jaki sposób staliśmy się tym, kim jesteśmy dziś. Natomiast na stronie Carter G. Woodson Center znalazłam dosłowne wyjaśnienie wyrazu, które okazało się być połączeniem trzech innych znaczeń: san – powracać, ko – iść, fa – patrzeć, szukać, brać. Graficznie przedstawiana jest jako ptak, którego stylizacji wyglądu jest ogrom, co widać na niewielkim tylko wycinku poniższego zrzutu ekranu otrzymanego po wpisaniu pojęcia w wyszukiwarkę:

To dlatego symbolicznym przewodnikiem po książce, poprzedzającym każdy rozdział, jest ptak. Nie jest to wprawdzie sankofa, tylko nasz wróbel.

Ale nie o takie niuanse chodzi.

   Chodzi o samo przesłanie.

   Autorzy - dominikanin, zakonnik, ksiądz, psycholog i psychoterapeuta oraz mężatka, matka, polonistka, dziennikarka, lektorka i tłumaczka - wykorzystali afrykańską myśl, która dyskretnie, jak delikatna nić, przewija się przez kolejne rozdziały. Towarzyszy im w dwunastu rozmowach podejmujących różnorodną tematykę. Od czysto psychologicznych zagadnień sięgających głęboko  do wewnętrznego „ja”, samooceny, uczuć i emocji, poprzez rolę rozmów, konfliktów i odpoczynku, na powołaniu skończywszy. Każdą z rozmów poprzedza wstęp opisujący zdarzenie wzięte z życia jednego z autorów, sygnalizujący tematykę spotkania. Pada w nich mnóstwo pytań, ale i wiele odpowiedzi lub wspólnych ich poszukiwań. Niosą ze sobą bardzo dużo podstawowej wiedzy psychologicznej, tyleż samo zagadnień religijnych oraz płaszczyzn, na których jedno z drugim pięknie łączą. To w tych momentach rozmówcy konfrontowali teorię z praktyką czyli z własnymi, osobistymi zdarzeniami i przeżyciami. Czynili charakteryzujące ich różnice – atutami. Te nieśpieszne rozmowy, pełne wzajemnego słuchania, wymiany myśli, wnikliwych obserwacji, poszukiwań, zestawień perspektyw, odmiennych lub identycznych wniosków mają, według autorów, inspirować czytelnika do dalszych, własnych poszukiwań.

   Do znalezienia lub odnalezienia własnej drogi.

   Ich pełne psychologicznej i teologicznej wiedzy rozmowy mają w tym pomóc. Mają być drogowskazem, jak nie zmarnować życia. Jak czerpać, zgodnie z ideą sankofy, z przeszłości, z własnego „ja”, by w pełni przeżywać teraźniejszość i z nadzieją odkrywać przyszłość.

   Ale przede wszystkim poznać, zrozumieć i pokochać siebie.

Zdania pisane kursywą są cytatami pochodzącymi z książki.

Sankofa [Magdalena Pajkowska, Tomasz Gaj]  - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE

wtorek, 25 lipca 2017, clevera

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack URL wpisu:
Blogi